Sobelos fondos do mar

De Cancioneros Musicales Españoles
Saltar a: navegación, buscar


FICHA DE LA OBRA

Observación General

Índice de autoridades:

  • Sobelos fondos do mar
  • Cantigas de Santa María
  • Cantigas de Alfonso X el Sabio
  • Cantiga 193
  • Cancionero Cortesano
  • Siglo XIII

Autor del texto

La autoría no esta clara. Ver observación en Cantigas de Santa María

Autor música:

La autoría no esta clara. Ver observación en Cantigas de Santa María

Voces:

1

Cancioneros:

Data:

Segunda mitad siglo XIII

Referencias:

TEXTO


Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra
á poder Santa María, Madre do que tod' enssérra.

E daquest' un gran miragre vos direi e verdadeiro,
que fezo Santa María, Madre do Rei josticeiro,
quand' o Rei Loís de França a Túnez passou primeiro
con gran gente per navío por fazer a mouros guérra.
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

En ũa nave da óste, u gran gente maa ía,
un mercador i andava que mui grand' aver tragía;
e porque sóo entrara ontr' aquela companía,
penssaron que o matassen pera despender na guérra
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

O aver que el levava. E tal conssello preséron
que eno mar o deitassen, e un canto lle poséron
odeito aa garganta e dentro con ele déron.
Mais acorreu-lle a Virgen que nunca errou nen érra,
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

Que alí u o deitaron tan tóst' ela foi chegada
e guardou-o de tal guisa, que sól non lli noziu nada
o mar nen chegou a ele, esto foi cousa provada;
ca o que en ela fía, en sa mercee non érra.
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

E ele alí jazendo u o a Virgen guardava,
a cabo de tercer día outra nav' i aportava;
e un óme parou mentes da nav' e viu com' estava
aquel óme so a agua, e diz: “Mal aja tal guérra
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

U assí os ómes matan en com' a este mataron.”
E dando mui grandes vózes, os da nave s' i juntaron,
e mostrou-lles aquel óme; e lógo por el entraron
e sacárono ên vivo, en paz e sen outra guérra.
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

E poi-lo óm' a cabeça ouve da agua ben fóra,
catou lógo os da nave e falou-lles essa óra
e disse-lles: “Ai, amigos, tirade-me sen demóra
daquí u me deitou gente maa que ameúd' érra.”
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

Quando os da nav' oíron falar, espanto prenderon,
ca tiínnan que mórt' éra; mais pois lo ben connoceron
e lles el ouve contado como o no mar meteron,
disséron: “Mal aja gente que contra Déus tan muit' érra.”
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

E depois lles ar contava como sempre as vigías
el jajũava da Virgen e guardava os séus días;
e porend' o guardou ela e feze-lle no mar vías
que o non tangess' a agua e lle non fezésse guérra.
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

“E porque entendeu ela que prendera éu engano,
lógu' entre mi e as aguas pos com' en guisa de pano
branco, que me guardou sempre, per que non recebí dano;
porên por servir a ela seerei en esta guérra.”
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

Quando os da nav' oíron esto, mui grandes loores
déron a Santa María, que é Sennor das sennores;
e pois foron eno pórto, acharon os traedores
e fezéron justiçá-los como quen atán muit' érra.
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...

Poi-la jostiça fezéron, o mercador entregado
foi de quanto lle fillaran quando foi no mar deitado;
e el dalí adeante sempre serviü de grado
a Virgen Santa María sen faliment' e sen érra.
Sôbelos fondos do mar e nas alturas da térra...



MEDIATECA

Partituras

Midis

Discografía:

Enlaces:

Audios resaltados

Otros Audios

Videos resaltados:

Otros Videos: